Уладзімір Кветка

Стагоддзi быццам днi, I днi як Быццам бы Стагоддзi! Ну, годзе вам Стагоддзi.... Што скажуць Будынкi i Звычайныя дамы? Што скажуць кветкi I cады... Што скажуць Людзi , Апрануты Па модзе, Не па модзе. Што скажуць Камянi... Што скажуць дзьмухау́цы? Што скажуць лiхтары Што скажа воблiч Ля вады?

2021

Ляжу на прастынi У́ час спакою... Перабiраю Быццам ружанцы Пачуццi.... У сiмвале замкнёны- I цiха пералiвы мкнуцца... ...Ну што казаць паслухай, Сто год прайдзе не зразумешь, Але я паспрабую павярнуцца.. Хай будзе у́ меня гэта надзея! ...Я павярнуся Пагляджу с пяшчотай, Як у́ жыццi , я намагау́ся Але гэта было турботай...

2021

За фiранкамi Ранка... Хваля -ратаванка... Да мяне Падплыла I пяшчоту Падарыла.... ...За вакном Не мора... I няма Уявы... Можа гэта Сумна Вось такiя Справы?! ...Зацягну фiранкi... Але ёсць i Дзверы... А Яны Не пойдуць Там Дзе з крыламi Хiстаюцца Арэлi...

2021

На цудоу́ным Дыване... Яркая аздоба... ...Пайшла Кругам галава- Кругам карагодам... ....Толькi, толькi Гэты Рух Дывана, Яшчэ Цудоу́ней Не куды Ён Не бяжыць Толькi намалеваны...

На цудоу́ным Дыване Зорная Ахвота... Шмат гадоу́ Дыван вясiць Болеу́ Ужо занадта Болей Года...

Мерыць Чалавечае Жыццё.... Тых кто У́сё ж Па столях Ходзiць... Дзеннiк рэчаiснасцi Вядзе... Хто адценне дорыць.

Дазволь мне Юнець... Калi Ёсць яшчэ Сонца... I ёсць Нябёсы Вось Бачыш Лясы- С Дзвюмя Кропкамi Наверсе Лёсы.... ... Танец Вэлюма Быццам Смуга... ...Колы сусвет Мiмаходзяць... Пад счырванелы Плодак Так добра Казытаць i мовiць.

2021

А што калi Аднойчы Радзiму У́се пакiнуць...? Як сумаваць, Як жартаваць Тады...? Хоць З ей Мы былi Доу́гiя гады... ...Хоць Верылi у́ неý мiручы, Час..

Хоць веру я Што застаецца У́ кнiгах Мова... 

Хоць Веру У́ дзiзячы новы Смех... Але Ёсць час Калi i слова "Грэх" У цемру Саступае... I думка Сэнсу Не дае...

Доу́гаю ноччу Мне снiцца... На крыллах Сваiх Мiлавiца! ...Толькi Ранкам Знiкае... I ад мяне Улятае! ...Колькi У яе аздобау́, колькi У́ вачах Турботы... Раптам Адгонiць Далонню Нябёсную Слоту.

2021

Каменнi на Вадзе... Каменьчыкi , а не Каменнi... Калi б я толькi Па каменню сумавау́ я Па iх адценню! ....Каменнi Быццам бы жвiрок, Далонi жоу́тыя, Як Быццам бы пясок ...

2021

Знайшла Данута Вянерын чаравiк... Няу́жо Забыла Гэтыя апранкi Мiлавiца... ...Данута, Што стаяла Ля рэчаiснасцi Крынiц... I ветрык сцiпла Калыхау́ Спаднiцу... I напiсала тая i Пра боль пакут i Пра каханне... Пра родную Зямлю, I з ей спатканне...

Пачуццi На мяду Салодка мне, Салодка Як у́ пекле... Але у́се ж рай Шукаюць на Зямлi Пачуццi Гэтыя маi....

Адкрылася Мне раптам К табе мая Душа... I дыхае У́жо I дыхае Мяжа... Бясконцасцi У́жо няма Салодкi Подых пачуцця...

Сдымае Кошт Жыццё, I кожны Крок Як Адкрыццё... У вэлюме Няма святла, Да гэтага Душа у́ iм Iшла...

2021

...Кранаю Скуру Як прыгожа... Выглядае... ...А што датычацца Маёй Яна збялела... Вынiкае... Што холад Ёсць i у́ ей.. ...Хачу цяпла Гарбар, Хачу Цяпла i кавы- А тут крычу На што мне Гэта у́се нашто... Ен паглядзеу́ I ускiнуу́ Мне на плечы Скураное палiто....

Паплач гаротнiк У́ маей душы... Пакуль цвярдее Зрок Пакуль у сумесных Шалях- Зацiхае змрок... Быццё I небыццё Як перакрыжаны Парог- Паплач Гаротнiк у маёй Душы Слязы я Не збярог!

2021

Як у́ коткi Бегаюць вочы... Так на сцяне грукае час... ...Аджыу́ свае На абутку абцас... Можа Быць Гэта у́скосна, А можа быць I не... У сэнсе Пераносным- Жартоу́ны тлум Пяе.

2021

Мне хочацца Быць... Ты мяне разумееш? Як гэты Сэнс і спрыт... Навошта ты так Прыстрасць пеешь!? ...Таксама мне Знаёма мітусня, Што раптам Пераходы- І пераходаў Глыбіня, Камення Доўгая парода.

2021

Мой густ шапоча З насалодай... Ці доўга водар Адчуваць...? Як быццам ў Бродзе, Але не хочацца Блукаць... ...Але вось Сцежкі параслі... І час Марудны і натхнёны- І крочыць Сонца па зямлі І рассыпае каралі...

2021

Пакладу рукі ціха, Але не дам сэрцу Самлець... Колькі можна ўжо Сталець.... ...У вакно Як ў люстэрка Прыроды, Кветкі і пах.. Хтосьці сказаў "Вой", хтосьці Сказаў Ах.

Такая вялізная пяшчота, І такое не шчырае быццё... Калі не па сілам пачуцці, Хоць яны як віно... Ці шмат ці толькі Рэшта, Ці толькі на бераг Узбег- І зноўку гэтым Паветрам дыша Чалавек.

2021

А ты гаворыш Не кранай, А ты гаворыш Што баліць І бурапеніць... А я кажу Што загаіцца Боль...

Ты кажаш Што каханне Сэрца ценіць!

2021

Пеў Карольчык... Як блішчэлі каралі... Можа быць Пра глупствы- Каралі як Быццам Бы яскравыя Агні, Ды на жаль, што рвуцца. Ён па нітачцы Хадзіў, ды і быў Вясёлы- Прытуліўся Да грудзей Ад сваёй сваволы!

Чорны квадрат Адчыненых Дзвярэй... Праз які Як звыкла Рухаюцца постаці...

Ляціць Парушынка Ў бясконцасці...

Чалавек які Сядзіць На ганку Задумаўся Пра Час- Нібыто Гадзіннік Ёсць Пра запас!

2021

Я не магу Цябе пераблытаць... Я не магу Цябе Звадзіць... ... Толькі Чырвонае Нешта На вуха параіць... І змоўчыць І стаць быццам ценне... На ўлонні вясновым Трымценне...

2021

Лотаць -ці хацела Б ты быць Белаю нявестай... Каб з балот Прынеслі Падняслі да вуснаў... На балоце, Усё таму, што Велічна і пуста....

2021

Адкуль У вас такі Брыль... І чаму на Яго узляцеў Матыль! Мабыць вы Добры дзівак!

Мне не чакаецца, Мне замінаецца Але рады , што Вы мой госць.

У нас з Вамі шлях Непаборны, Не белы і не чорны... А каляровы, Баюся спужаць Матыля.... ...Давайце Пабяжым Па свеце, Па іншай Планеце.

2021

Маёй хады... Як быццам бы Знікаю... Ля ручаін... І павяртаюсь Зноў... І прывітаюсь... Пераступаю Роў... Маёй Хады ...ты чуеш Гэты крокі? Не ашукае паліто, Яно быць Ластаўкай Жадае, Яно плыве Скрозь Шчырае Радно...

2021

Не тужы вярба - Матулечка, Не тужы... Слёзы ціха Прытулі... ...Хоць Зляцела, пяшчота з Тваіх рук... Хоць і сэрца Крочыць Ад напруг... Вечар ціха Адыдзе- Твой сынок Не крочыць Абыдзе.

Колькі Ў твары збялелых Руж... Выйдзешь Ў вечар Дрэвы Груш... Віхляецца Капялюш... Пазнаю Па воблічы Неруш, ...А вось Галін Дацягнусь...

2021

На абрысе не...пагадзь, Не хвалюйся, не Турбуйся... Хочацца цябе Бесклапотна Выпесцiць... ...Вось і хмарка Шэрае плыве, Горад не такі Знаёмы... Хтосьці Ходзіць па расе Заханы і пранькнёны, Па вадзе...

Спяць старыя Варштаты... Пыл ляціць Каляровы... Спяць старыя Варштаты, І прагнуць Размовы... Дзе тыя рукі, Дзе тыя думкі Дзе цвікоў Папяровыя клункі... ...Вось табе Вучань Збялелы- Вось табе Вогнішча, Вось табе цела... Вось табе век, Па тэхнічнаму Светлы... А ў быцця Усё ж простыя Сакрэты!

2021

Імклівыя думкі, Аніяк не паспеюць За цягніком ... У іх як бы Ўсе адбылося- І асолода і млосць І адвечная турбота.... ...Але Хутка ўсе Не спазнаць, Як паветра імкненні, Застаецца чакаць- У імгненнях... ...А ў шклянке У вагоне Трасецца Вада як Віно, Вось так Калыхае Стырно...

2021

На абрысе Дыяменты Руж, На абрысе Усё ж надзеннасць- Крышацца Камельчыкі, Звыклая Раптоўнасць.... Вось табе жыццё, Не рахую, А смяюся- Горычы быцця З келіха нап'юся!

2021

Цягну Салому з Пад страхі, Як вобліч Даўніны... І раптам Яна ружай стала .. І раптам замаўляла... ...Іду да чыстае вады... А побач Зноўку Гарады...

2021

Шэры дожджык У вакно... Пасля цёплых дзён... Вось Такі маленькі Перакон.. Я перакананы... Дожджык на Далонь, Што ён Мае вагу Самых лепшых Дзён...

2021

Паехалі хлопцы да Дзяўчат, Паехалі ў горад, Як быццам не Павернуцца назад... Застануцца побач ...

Адзін кірпаты ... Другі з рабаціннем... А трэці асілак як з карціны...

Паехалі хлопцы Да дзяўчат Лязгаюць колы, У вакно то лес , То сенажаць... У душы крыху Сваволы...

Моладзь на свята ідзе, Крокі павольна нясе ..

2021

Ускрай прадмесця... Рудые ўспомiны... Цякуць павольна... У вадзе едуць Колы ... Без грукату... Безумоўна... ...Я гляжу і не Ведаю куды Цячэ рака... Побач цягне Цыгарэту рука... Руды лісточак Ад дуба... Дуб стаіць Над вадой... Рудыя воды... Як час за мяжой... ...Голас звона... Таксама бязгучны, Але таксама Звініць Промень які -не спіць...

             ...
    

Было аднойчы такое, Ці як казаць адбывалася... Ён палюбіў Рагатуху... І вось такое сталася, Ён яе цалаваў А яна смяялася... Вось сакатуха... Чаго ж ты смяеешься Пытае, Мой салоденькі Смяюся Бо цябе кахаю!

Жанчына стаяла На росхрысце... А над ей дрэвы З гнездамі... Вецер расчынiў Адзенне... I на вятру хiсталася хустка... Яна нешта Мармытала... I не было чутна... Раптам Яна Сцiснула У абдымках Кветкi! Пад сабой На зямле...

2021

У руце Чалавек Нес пакет Малака... Ён шоў праз Увесь горад... І раптам убачыў Як малако Бразнулася... І палілося Па асфальце... Яно струменіла, Разам с вадой На асфальце... ...Апомніўся І далей Хады.. У яго руках Быў цэлы Пакет Малака... З нім нічога Не здарылася... А малако Уявы Стала Небальшым Возерам на Асфальце...

2021

Не хапае слоў... Не хапае гэтага сусвета... І калі я кажу пра лета, Гэта пра шэраг часоў... Гэта пра То менавіта, Што душа сакавітая, Прагне размоў... Вось табе кола Зваротнае, І люлянне доўгае, І каласок ,што хістаецца Зноў.

.

Нешта ўнутры сцінае Смак асалоды... Рэйкі трамвая- Камення - Простая Прырода...

...На Поўдзень І Поўнач Далёка, Поўдзень і Поўнач- Гэта Прыстрасць Зрока...

...Зорак Сёння ў небе не Будзе- Быццам Пра гэта Звоняць Па тэлефону Людзі.

2021

У маіх руках кіёк Не ад сталасці... Бачыш змоўчыў Крок... Ад нейкай шалёнай Радасці...

Ручаіна пабегла- У скок, Не можна прывязаць Матузок...

Кажа мне - "І ты пазвіні..." Тут да лесу ўжо мала Хады...

2021

Можа Табе Кавы, Такой салодкай, Такой лёгкай.. Такой чароўнай... Гэта Не кава гэта Пітво Анёлаў... Сказала Мне Зорка З плаката...

Човен поўны зораў, Толькі даплыві... Калі будуць колы Хочаш пракаці...! Калі будуць крылы Паляцім с табой- Човен поўны зораў Крочыць над зямлёй! У сусвеце ночы Ужо радыё шыпіць- Але човен зораў Па зямлі ляціць....

2021
     Танклявай жаночай рукой,
        Час вымыкае святло,
              Надворья зменлівы лёс,
                    Грукае ціха Ў шкло....
                Поўнач і недапітая кава...
                    Сурвэткі прыгожыя сны,
                          Яна таксама,
                      Прыгожая ...Ружа апоўначы...
                    Жудасна толькі тады,
                      Калі разумеешь Ў адказ,
                         што прыгажосць жыве...
                             Душа ...адляцела у раз...
               Можа гэта босскія сны...
                  Ружа апоўначы...
                         На вашчаным стале,
                              Хтосьці як сфінкс гаварыць...
                      Што трэба за зорамі плыць....
    
2015

( Трымошка-алагізм на русск. неваляшка.)

      Трымошка -лялечка мая.
        Гляжу і смешна мне і сумна...
           Таму што ў завадарствы гэтым  сам ...
                  гуляю я...
                      Яб быццам маю розум -хісткі тлумны...
                          Трымошка лялечка мая...
                       Твае мне смешны посмішкі,
                          Развагі , поглед...
                     і Як гучыш-як  гук пяска,
                            І гэтым простым шчасцем ганаруся ...
                              Трымошка лялечка мая...
                                   У дзяцінства ёсць надзея,
                                       У сталасці разваг і схілаў цішыня
                                            Як  горача і складна
                                Трымошка лялечка мая...
                       Як коцяцца імгненні і гадзіны,
                           Ты выглядаешь  з шафы як аздоба ветнага святла,   
                                Трымошка лялечка мая...
                               Трымаць у руках каб падарыць,
                                  Адзінае что думкамі не можно сцяць,
                          Ад радасці Трымошка-лялечка 
                            цябе б хацеў пацалаваць...
                             Але наступствы розныя ,
                          І жартам цягне злом,
                          Уздымуся ў раніцу,
                            Як та трымошка лялечка,
                           і ўстану перад ранешнім бялюткім шклом...

Ты як Віцязёк, Ветразь -Ветразёк...

Сярод хваль здалёк, Ветразь -Ветразёк... Велічна ідзеш, І плыве хада... А у мяне Ў руках гучная дуда...

Клікаю цябе хвалі не крану, Любішь ты Доўгую , глыбокую Ваду....

27.03.21

Дзе я , Надзея? Водары млеюць... Гэта , я Надзея! Адгукніся Мая ДабраДзея!

Рэха наводмаш Паспее... Рухі бясконцыя- Пасярод, Надзея адна з знагод... А можна мне у твой Карагод?

Ён пайшоў да гары, Чаму і куды... Яму казалі сядзь пакуры, А ён пайшоў да гары...

Адкуль ідуць званы, Ён пайшоў дагары... Яму казалі сядзь Пагавары...

...Ён звярнуўся Да Гары, І сказаў ты сам мной Пагавары...

Ён вярнуўся, Ды цвітуць Сады ён хадзіў Да гары....

29.30.21

Цік-Цік- Сказаў цвік, Будзе шпакоўня... Раптоўна.... Стульчык лажу, Пад лямпай... Цік-Цік! Адгукнуўся цвік... ...Грук -грук... Хтосьці стучыць у гук! У куфарок пакладзі Цукарок... ...Вось табе хлопча Кіёк, На будучыню дарог!

Жоўты ліхтар... І побач постаць Цемры... Роўнае паліто .... ...Цемра, а ты хто? ... Блізка твой твар Ля ліхтара... Зялёнай Лістоты чарга... Толькі бачна Цмяныя промні, У ілба- А з яго кропелькі Як быццам вада.

26.03.21

Горача і млосна, Ад тваёй мілосці... Крок..прыйшло Каханне... Скрозь нуду, І скрозь чаканне!

Пасябрую раптам, З кожным Дрэвам, Як цябе каханне Безліччу абмерыць...

Горача і млосна, І згубілась ў каве, Уся твая патрава...

2021

Не галасі... Твой лямант, Шлях мой абуджае... Але як доўга можна У цішы блукаць... І чорная сляза прастая, Жаночае ў душы не сцяць... Ты міласэрднасць, Тая пад покрывам, У якой і твар, І рукі , Над галавой Тваёю птушак гукі.

27.03.21

Чаму качкі не Спяваюць? Чаму куркі не лятаюць? Не спаразумець.. Чаму хмаркі набываюць, Чаму зоркі ў начы світаюць ... І чаму не могуць абагрэць... Чаму ветрык Па зямлі блукае, У яго сівая шчэць...

26.03.21

Зёлка, зёлачка- Мне лягла ў далонь, Ці прасілася!?

Зёлка, зёлачка Ты пра што забылася!?

Я забылася Як свяціла сонейка... Я забылася, Дрэвы як стаялі роўненька.

Зёлка, зёлачка Твой духмяны пах, Не яшчэ не спрах...

24.03.2020

Я пакупаю шалікі, Таму што пішу вершы... Хоць у гэтым я не першы... ....Стане над душой Гандляр, У яго спытаю дзе Набыцца Мар... ... Пішуць людзі подаўна Як стаіць сусвет, Шалікі чароўныя, І навокал белы свет... Уладзімір Кветка

2021

Зорнае неба і час ў быцці, Гуканне прасторы... Ён быццам жывы, Як лісцяў, іглінак Празора!

         Вярніся нашчадак
         Лясоў!
         Вярніся з сваім 
         Запаветам-
         І хай прагучыць
         З табой нашае лета!
         І свята жыцця,
         І вобліч чудовы...
         І зорка мая.
         Вярніся нашчадак
         Лясоў,
         Вярніся з сваім 
         Запаветам-
         І хай прагучыць
         З табой нашае лета!
    
2020

Ружа на ўлонні -прыгожа, Белая ваза стаіць. Гэтае ружа ўдзячна- Таму, хто прысякнуты вечна любіць!

Можа быць марная кветка, Дотыкі знешніх прыкрас, Гэтае ружа часта ласкава пяшчоціць нас!

…Знешняе часам губляе Вобліскам галізны, Ружа ціха спытае - Як доўга стрымаешь ты !

... Над белымі вежамі сад, І ціха прымоўклі галіны І вочы дзяўчыны гараць- Будучай гаспадыні!

Шчасце жыве ў аблоках- над вежамі поЎНІЦЦА САД, у БУДУЧАЙ ГАСПАДЫНІ -САРДЭЧНЫ НАСТРОЙ І ЛАД.

нАД БЕЛЫМІ ВЕЖАМІ САД, І СКРУХА БЫВАЕ НАХОДЗІЦЬ, аЛЕ МАЛОДОСЦІ ЧАС, зАПРАШАЕ ЯЕ КАРАГОДЗІЦЬ...

нАД БЕЛыМІ ВЕЖАМІ САД, у ВІШАНЬ -СВАЕ пранкнёныя сПЕВЫ, Яна чакае кагось, Хто будзе добры і смелы!

2016

Няўжо я ў легкадумным свеце, Але салодкі пацалунак твой... Галле хістае цёплы вецер, І мрояць стужкі над вадой! ...І вобліч гэты сукранальны, Няўжо падвоена душа, І на пяшчотным сэрцы Адчуваешь, адбітак каляровый шкла. ...Што за аглядам, Ёсць-імгненні, што дорыш ты Магчымаю парой, заўжды нязвыклыя карціны, І послед чаравання за сабой!

2020

Часам мне хочацца смяяцца... Бо жыццё падобнае на не праўдзівую казку... Часам мне хочацца жыць у вялікім чорным замку. Дзе дужа белае святло... Папрасі мяне стаць ветрам, Папрасі мяне стаць Першым летнім месяцам... Но толькі не прасі Мяне стаць пустэляй Я ўжо ёй не магу быць!

2020

Нашто табе Дрэнныя думкі гэтыя?- Цень глядзіць З-за вакна.

Думкі думкам Адценне- Горыч віна.

...Ці весялосць Адмысловая?

Ці проста

У Шалях Кіпіць, Адвечнасць, Якой не забыць.

2020

АБУДЖАНЫ ГАЙ

Прачнуўся абуджаны гай, Птушка ў ім заспявала, Вада зацурчала... Абмыў я бялесы Твар... Дрэва зашапацела- І матылёк паляцеў... Пабавіцца захацеў... Загаварылі верхаліны Сказаў мне пачакай, На сэрцы абуджаны гай... .

22.03.21

У Яго жонкі Футра... Такое цудоўнае, Як намалёваннае... ...Яна выходзіць И нясе - адчуванне Поўнае... Ты спытаешь, Што за яно... Быццам усе Раўно... У Яго жонкі Футра як малеваннае, Не зойдешь У месца перапоўненае... Вой, пачакайце Кабеты Будзе скора лета...

22.03.21

На стале стаяць Лекі... Горкія і салодкія... І мінаюць павекі... Імгненні Хуткія... ....Мне нічога Знявечыць не хочацца... Але лекі ці гэта пітво? Гэта толькі каб адлягло... ...А пітво гэта штосьці такое, Што натхненне абудзіць, Што цябе не марудзіць... Што чаруе, заве - Што ўсе ж годна табе.

20.03.21

На скрыпачцы Бажба, I Гукi Дробна выцiнаюць, Вось значыць Што танклявая струна... Якiя сэнсы раiць! ...У камячык, Сцялося быццё i На бярвеннях- Ад лета ценнi...

19.03.21

СУНІЦА

Куды ты схавалась Суніца? Можа табе на спадніцу? Самай чырвонай кабеты, Чароўны аздобак лета...

Дзе ты хавалася Ўзімку? Можа ў Вуснах прыгожых, Ці ў слоіках Белых, За сцяной-агарожай...

...Кошык рознага Траўя... І раптам частунак, І раптам цалунак, І раптам ратунак.

19.03.21

У рэшаце Ляжаць Цацкі... Ці бачылі вы Такое...? Не час Казаць казкі, Ужо наракае Дзіця малое.. Яно ўжо не верыць І іншаму Кажа казкі, Ці будуць Да казкі падказкі...

18.03.21

На дрэве Ляжала коўдра Ўявіце сабе... Чырвоная тканіна І не зразумела гэта Восень, ці зіма, Ці вясна.. Які сязон, Але дрэва Была голае, І хтосьці Накінуў на Яго Коўдру... Каб не было халодна... Такая чырвоная Коўдра Дакрануўся І табе цяпло... Можа яна ўпала З неба гэта коўдра...?! Уладзімір Кветка

18.03.21

ХТО КРЫЧАЎ...?

Чалавек йдзе Па рэйкам доўга, Доўга ... А цягніка ўсе Няма і няма... Нервы не вытрымоўваюць... Хочацца крычаць..

Божухна як хочацца крычаць.. Лясы таксама хочуць Паклікаць Яго , Много каменьчыкаў Каб кінуць яму ў спіну Каб сышоў З рэек... Бо чалавек , Гэта не цягнік... Ён не можа крочыць Па рэйкам... Можа глухі.. Людзі дапамажыце ?! ... Йдзе Цягнік.... Людзі!..Людзі...! І сапраўды Цягнік ідзе Ён не ведае, што па рэйкам Ідзе цягнік.. Там чалавек... Людзі дапамажыце...?! Чалавек Павяртаецца І сыходзіць На каменьчыкі, З каменьчыкаў на траўку.. Адлягло ніякага Ляманту, Хто крычаў...? А ён сабе спакойненька Пайшоў па ягады...

Да мяне Дакранулась Галiна... Бачыш Я бясконцае Шкло... Выявляю... Як крэйдай Быццe... Гэта ў зроку Гэта з змроку На святло ляцiць- Гэта ў кроку- I застаецца ў пешы галiнам воблiч Адкрыць...

У двары выспа З пяску, З пясочку... У ёй маленькія хованачкі... Няўжо ў выспе з пяску таксама жывуць Людзі- Якія раніцай Прачынаюцца, Якія пасміхаюцца Адзін аднаму, Брэшуцца адзін З адным, Потым кладуцца спаць... Не выспа з пяска Больш падобна на могільнік... Не выспа яна бязмоўная І ціхуткая, Гавораць толькі Хованачкі...

15.03.21

Я хачу ў Бурштын Незламанай прыгажосці... Зазвініць палын - Для яго- мы заўсёды госці... Той хто крочыць Адчувае, Як Бурштына прыгажосці Не хапае... Ў Воблічы Мілосці і Надзеі, Цьмяныя падзеі...

15.03.21

Кропелька ўпала На зямлю... Кропелька як быццам з мора... Я таксама кропелька цябе паю, Можа ты той прыклад дасканалага ўзору...

Пасвяці мне ўначы, Быццам бы празора, З дрэваў упадзі - З дрэваў льецца мора. Ды абмый душу светласцю Штодзённай, Буду я празрысты атаясамлены.

14.03.21

І пераноссе Быццам бы стырно.. Ты Божа , той Што робіш пасярод мілосці? І змоўчыў ўсё шалом... І змоўчылі ,астылыя ўжо косці... ...У яго вачах замерла Хроніка часоў, У яго вачах замерлi Лес і поле... ...Але Ён некуды Глядзіць спрадвечна мімаволі...

Усмешка Твая ...на ўлонне Веснавых бяроз... І хістаецца сукенка... І асмолак узрос... Вішанька Каля прысценка... Рабацінне праняло, Гэта толькі ў імгненні, І гудзяць галінаў ценні...

Крышталь, Твой воблiч скрозь Крышталь, Мне зразумела Невагамосць... У адбiтках- Усе ж алмазная няроўнасць...

Крышталь твой Воблiч скрозь Крышталь i рэчаіснасцi Ўмоўнасць...

...Нагая... скiнуты с плячэй паркаль..

9.09. 2021

Ты мая доля i нядоля, Ты мае гора i не гора... Ты мае мора i паволя... Адна кветка на ўсё поле.

Крые зямлю голле, Вецер покрыва сцюдзіць, Усё то ,што ўнутры раптам позірк Абудзіць.

Ці я адвечную спадарож Наведаў, Пацалунак Вусны загубіць... Пацалунак быццам Світання малюнак!

                   Уладзімір Кветка
9.09. 2021

Адгукніся цемра, Адгукніся ноч... Белая сурвэтка Ззяе... Толькі не прадказвай мне нічога Не мяне гэта натхняе....

У цябе гульня Простая... Каб ні бачна Бало анічога, І святло шукаю- Пяць хвілін, Як быццам гэта з Ганка многа.

Голай скурай Адчуваю Пацямненне- Толькі цемра гэта... не наяўнасць Знешняга партрэта.

6.03.21

У гушчары Твой белы твар Як прывiд... Але як месяц Свецiць ён, Як быццам бы ў крыге... Як быццам твар Твой медальен.

У гушчары твой Белы твар, ...i дзесьцi Схованы пальчаткi, А можа ўпалi на алтар... Усе здейснiлась, I ноч прыйшла, Абдымкi свае Прасцяла Сярод лёгкіх Хмар...

6.04.2021

РЫСЫ

Твае скутыя Рысы- Быццам часопіс праўды, І на твары халодным Блакітныя фарбы... Малая фігурка І грукацяць абцасы... Жанчына - А астатняе ну яго трасцы... У вокнах святло засвеціць І будзе прыемна кабеце....

У мяне спявочыя вочы, У мяне ахвочыя вочы... Яны бачаць, Ценне , Лістоту... І далонню ганю, Ад ілба , І спакусу і цноту...

...Шалі ў якіх Не хапае жыцця... Але хочацца раптам Памерыць Да якіх усплывае Брам Белы , прыгожы лебедзь... ...Быццам ветразь Шыя яго, І плыве так Павольна і роўна... А над ім бераг Роўны струменіць.

6.03.21

Адляцелі летуценні, І засталіся імгненні... І няспынны час... Пасміхаецца люстэрка, Шалік выскачыў наперад Каляровым зазірне штораз... Слухай шалік можа табе крылы, Каб ляцець што сілы, Будзе фанабэрысты паказ...

5.03.21

Срэбраны званочак! Срэбраны гудочак...! Ўзняўся на маю далонь... Срэбраны званочак, Срэбраны гудочак Разкажы i пакажы Водбліскі свае... На сукенку ты падобны Чорнай той Паненкі, Што як быццам ружа ходзіць, Што па зале Ў сіні зіхаціць. Мабыць на галіне Голай ты таксама Зазвінішь няспынна, З ветрам затрымцішь... Уявіць пытаюсь, Але слухаць лепей, Як пранізліва звінішь.

4.04.21

Выйшаў Ранак Узняўся на ганак, Ды палі свае аглядзеў... Закруціўся барвовым І жоўтым... Толькі промень Самлеў... І яго прывітала Галінка , І яму ў адказ памахала, Зразумела -чакала... А праменьчык Тое маленча , Як агеньчык па ганку Скакаў!

...Ля возера Мяне спытала Кветка: "Якая ты кветка Быцця?". Зачаравала Шклом- Свайго жыцця! Яна празрыстае Вады суседка... Чароўных думак Завадзя!

4.04.21

Ён апрануў нагавіцы, І паглядзеў у шкло, Пакутлівыя рысы у Яго... І постаць Схоплена добра, Але чакай, не чакай Пойдзе У гэты Пахмурны гай... Зялёныя дрэвы, І шэрані белай павекі... А там усё ж якая ёсць Весялосць, Ды чуллівыя рэкі...

4.04.21

Стаяць бязмоўныя Дахі, І ззяе жаўтлявым жвір... Крыху зацямніліся гмахі, Як быццам у іх свой Бясконцы вір.... ...А побач рабіна, Свае бранзалеты Сажгла, Крыху няёмка і дзіўна, Плечы свае абняла... ...І хтосьці зноў абазнаўся, Яна не Яна, Па вуліцы гэтай пайшла.

3.04.21

Глядзяць закапцелыя Смолкі- Лямпы , Якія дораць Святло... І з іх вынікае Жытло... ...Сцены- Прытулак надзеі, І рукі ,што лапікі, ш'юць, Што хочаць Брамы жыцця хутчэй Адамкнуць.

3.04.21

Прывітанне кусцікі, кусточкі! А ці скора будзе бэз ?! А ці скора будуць Цёплымі куточкі, І паявіцца агрэст...?! Ваш радок мне Да спадобы, Хоць не доўга З вамі шлях, Ажыве яшчэ Над вамі той Цудоўны, лёгкі пах!

3.04.21

Вось бачыш Далягляд... І адчуваю, як Гэта шукаць прасторы... І травы дзіўна шапацяць... Так дзіўна без дакору... Мне хочацца па іх Бяжаць, І пахі мяты... Што гарбатаю Завецца... І ціха акунуць Ў гэты золак сэрца...

3.04.21

Алеся i Алёна, Два светлыя iмены, Мне хочацца прапець, I срэбрам зазвiнець... Две стужкi У валлосях, Две белых птушкi, Адчыненая клець...

3.04.21