Неараны гай З сваёйю дзіўнай цнотай... З вялікай доўгаю травой... Пагавары са мною пра турботы..
Хачу з табой Пашапацець Чырвоным лісцем... Воблічам чырвоным... Пра то , што Даводзяць Скроні...
Гэта Куток, Што пазалескам... Калісьці Простымі Алоўкамі закрэсліў.... Бо крок Туды... Не не загана... Бо сжыўся Я ў сваіх Ладах Старана...