* * *
Кайя Ра
Алесю Дудару
Накіданыя вёскі па ўзбрэжжу Лясы, дубравы, партызанскі рай Як рамантызм гэты вока рэжа Чужому дзядзьку... малады мой край
Амбітныя, маладыя, гарластыя Зарыты цяпер невядома дзе Я сцвярджаю права ўласнае Быць часткай сваёю культуры, якая ў бядзе
Старонка мая, мамка родная Як ты там? Ты вачэй не хавай Твайго стану прыгажосць прыродная -- Эзопавай мовы новы вырай
Даруй мне, таварыш Даруй, чалавек Я з'ехаў. Але спадзяюсь Не на век
20 снежня 2022
Крыніца верша: "Бела рысачка"
Настрой верша:сумны