Ты – сэрца роднай Беларусі!
Вольга Варэнік
Да 85-годдзя Мінскай вобласці
Ты – сэрца роднай Беларусі, Святая Міншчына мая! І кожны скажа: "Ганаруся Табой, любімая зямля!"
Купала, Колас, Багдановіч – Твае славутыя сыны, Душою, голасам народа І песняй сталі на вякі!
Тваіх дзяцей – вайны герояў, Ніколі не забудзем мы, Іх подзвіг – гэта слава, гонар І годнасць роднае зямлі!
Яны загінулі, каб сёння Народ пад мірным небам жыў, І чорны дым пажараў сонца Ад нас ніколі не закрыў.
Нашчадкам нашым ганарыцца, Як бой трымаў Марат Казей, Як Купрыянаў Пётр загінуў, Агонь прыклаўшы да грудзей.
Наш боль і горыч – ліхалецце Той страшнай, жудаснай пары... "Аб гэтым трэба помніць вечна!.." – Звіняць Хатынскія званы.
Свае ты раны залячыла, Адбудавала гарады, І дваццаць два твае райцэнтры Як волаты-багатыры!
Мясцін прыгожых вельмі многа, І што ні горад – адкрыццё! Вітаць гасцей з любой дарогі Мы рады шчыра ўсё жыццё!
Нясвіж – музей пад сінім небам: Ёсць брама, ратуша, палац. У Заслаўі вас сустрэнуць з хлебам, Тут жыў князь-кніжнік Ізяслаў!
На поўдні – Салігорск са Слуцкам, Два вельмі блізкія браты, Адзін ідзе калійным курсам, Другі тчэ цуда-паясы.
БелАЗы ў Жодзіне будуюць, Цяпер іх ведае ўвесь свет. Лагойск працуе ў накірунку Як лепшы гарналыжны цэнтр.
Культурай славен Маладзечна: Тут фестываляў – не злічыць! Сваёй архітэктурай вечнай Барысаў будзе вас дзівіць!..
А людзі – лепшае багацце, Што тут, на Міншчыне, узраслі, Працуюць для нашчадкаў шчасця І робяць гонар той зямлі!
Дык слаўся, край наш Мінскі, родны! Квітней, любімая зямля! Каб праз стагоддзі горда, годна У шчасці й радасці жыла!
